ابطحی، سید مصطفی؛ آرایش، مجید؛ مهدوی، غلامرضا (1397). تبیین الگوی حکمرانی خوب در جمهوری اسلامی ایران با تأکید بر نقش جوانان. مطالعات انقلاب اسلامی، ۱۵(۵۳)، ص۳۱-۵۴.
اخوان کاظمی، بهرام (1398). الزامات و موانع حکمرانی خوب در ایران؛ رهیافتی راهبردی. راهبرد دفاعی، ۱۷(۶۵)، ص۵-۳۴.
اسدزاده، علیرضا؛ پورعزت، علی اصغر؛ داناییفرد، حسن (1403). طراحی الگوی حکمرانی مطلوب در نظام سلامت ایران با رویکرد آیندهپژوهی. حکمرانی اسلامی، ۱۰(۱)، ص۱-۳۰.
الهیاری، مازیار؛ سازمند، بهاره؛ رشاد، معصومه (1403). بررسی تأثیر مؤلفههای حکمرانی خوب بر امنیت پایدار ملی: با تأکید بر تجربه حکمرانی در ایران (۱۳۶۸-۱۴۰۰). جستارهای سیاسی معاصر، ۱۵(۴)، ص۱۲۳-۱۵۲.
ایوبیپور، محمد (1400). آیندهنگاری حکمرانی مطلوب در جمهوری اسلامی ایران. رساله دکتری. دانشگاه امام حسین(ع).
جعفری هفتخوانی، نادر؛ کوهکن، محمدرضا (1401). الگوی سیاستی مردمیسازی دیپلماسی فرهنگی در جمهوری اسلامی ایران؛ مبتنی بر تجربهنگاری نمونههای منتخب ایرانی. راهبرد فرهنگ، ۱۵(۶۰)، ص۴۱-۷۰.
جعفری، علی (1400). نظامهای مدیریت دانش در شرکتهای دولتی ایران: مطالعهای تطبیقی. مدیریت دانش، ۱۴(۲)، ص۵۵-۸۰.
حاذقی، مسعود (1400). مبانی حکمرانی در اسلام: تحلیل اصول هشتگانه حکمرانی خوب از منظر اسلامی. پژوهشهای انقلاب اسلامی، ۱۰(۳۷)، ص۱-۲۴.
حسنی، محمد؛ همکاران (1403). تجربهنگاری حکمرانی توسعه فناوریهای هوش مصنوعی در کشورهای منتخب و درسهایی برای ایران. سیاستگذاری عمومی در فناوری، ۶(۲)، ص۷۵-۱۰۲.
خامنهای، سید علی (1397). بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی. تهران: انتشارات انقلاب اسلامی.
راودراد، اعظم (1395). تاریخنگاری عبرتآموز: رویکردی اسلامی به یادگیری از تجربه. تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی، ۷(۲۴)، ص۱-۲۵.
سلیمی، علی؛ مکنون، جیمز (1395). چالشهای پژوهش در حوزه حکمرانی در ایران: مرور نظاممند ادبیات. مطالعات مدیریت دولتی ایران، ۸(۲۹)، ص۱۰-۳۵.
شریعتی، سید صادق؛ همکاران (1402). تحکیم خانواده در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران: مبانی، اصول و راهکارها. حقوقی اجتماعی، ۱۴(۱۴۸)، ص۱-۱۵.
صالحی، سید جواد (1400). تابآوری حکمرانی در مواجهه با بحرانهای نوظهور: درسهایی از تجربه ایران. مطالعات راهبردی، ۲۴(۹۱)، ص۳۳-۶۰.
عباسی، علیاکبر؛ شیخحسنی، محمود؛ رستمی، محسن؛ میارعباسی، ابوذر (1403). الگوسازی تجارب حکمرانی جمهوری اسلامی ایران در حوزه سیاست خارجی. مطالعات سیاسی جهان اسلام، ۱۳(۵۰)، ص۱۸۵-۲۱۰.
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران. تهران: ادارهکل امور فرهنگی و روابط عمومی مجلس شورای اسلامی، 1358.
لکزایی، نجف (1399). فقه حکومتی و حکمرانی اسلامی: مبانی و چارچوبها. حکمرانی اسلامی، ۵(۱)،
ص۱۱۷-۱۳۴.
مرکز آمار ایران (1401). گزارش سالانه عملکرد اقتصادی و اجتماعی کشور ۱۴۰۰. تهران: مرکز آمار ایران.
منوریان، عباس؛ داناییفرد، حسن (1396). سیاستگذاری عمومی و حکمرانی: نظریه و عمل. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
مهاجرنیا، محسن (1402). الگوی حکمرانی اسلامی در گام دوم انقلاب: الزامات و چارچوبها. حکمرانی اسلامی، ۹(۳۴)، ص۵-۲۸.
مؤسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامهریزی (1398). آیندهنگاری راهبردی در حکمرانی عمومی: مفاهیم، روشها و تجارب. تهران: انتشارات مؤسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامهریزی.
نوروزی، محمد و همکاران (1398). مدیریت دانش و حکمرانی سازمانی: تجارب بینالمللی و الزامات بومی. تهران: انتشارات ترمه.
نیکزاد، موسیالرضا؛ صالحنژاد، سید عبدالله (1403). تحلیل جامع پژوهشهای حکمرانی دانش: مرور نظاممند و ارائه چارچوبی برای پژوهشهای آینده. حکمرانی متعالی، ۵(۱۹)، ص۸۰-۱۰۵.
Kaufmann, D. & Kraay, A. (2022). Worldwide Governance Indicators (WGI) 2022: Methodology and Analytical Issues. World Bank Group. https://www.worldbank.org
NAO (National Audit Office). (2022). Evaluation of Government Major Projects Portfolio 2022. UK Government.
PSD (Public Service Division). (2022). Singapore Public Service: Annual Report 2021/2022. Prime Minister's Office, Singapore.
Senge, P. M. (1990). The Fifth Discipline: The Art and Practice of The Learning Organization. Doubleday.
UNDP (United Nations Development Programme). (1997). Governance for Sustainable Human Development: A UNDP Policy Document. United Nations.
World Bank (2021). Iran Economic Monitor: Weathering the Triple Shock. World Bank Group.