قرآن کریم.
ابن درید، محمد بن حسن (۱۹۸۷م). جمهرة اللغة. بیروت: دار العلم للملایین، ج2.
ابن فارس، احمد (۱۴۰۴ق). معجم مقاییس اللغة. قم: مکتب الإعلام الإسلامی، ج4.
ابومعاش، سعید (۱۴۳۰ق). الإمام المهدی ع فی القرآن و السنة. مشهد: مجمع البحوث الإسلامیة.
ابوهلال عسکری، حسن (۱۴۰۰ق). الفروق فی اللغة. بیروت: دار الآفاق الجدیدة.
ازهری، محمد (۱۴۲۱ق). تهذیب اللغة. بیروت: دار إحیاء التراث العربی، ج6.
الهینژاد، حسین (۱۳۹۵). مهدویتپژوهی مسألهشناسی معرفتشناسی و مبانیشناسی. قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
الهینژاد، حسین (۱۴۰۲). رابطه حکمرانی متعالی مهدوی و حکمرانی مطلوب ولی فقیه. جامعه مهدوی، شماره ۸، ص۹-۳۷.
الهینژاد، حسین (۱۴۰۳). فلسفه حکمرانی مهدوی. جامعه مهدوی، شماره ۱۰، ص۹-۳۰.
الهینژاد، حسین (۱۴۰۴). بررسی و تحلیل مبانی و مباحث نظری حکمرانی مهدوی. مطالعات حکمرانی اسلامی، شماره ۱، ص۱۴۰-۱۶۶.
بحرانی، سید هاشم (۱۴۲۷ق). المحجة فی ما نزل فی القائم الحجة. قم: دار المودة.
بور، مارک (۱۳۹۷). حکمرانی. مترجم: عرفان مصلح و زهره کریم میان. تهران: نشر کرگدن.
بیضاوی، عبدالله (۱۴۱۸ق). أنوار التنزیل و أسرار التأویل. بیروت: دار إحیاء التراث العربی، ج4.
حقشناس، علیمحمد و همکاران (۱۳۷۹). فرهنگ معاصر هزاره. تهران: انتشارات فرهنگ معاصر.
خسروپناه، عبدالحسین (۱۴۰۲). حکمرانی قبیلهای. مجله خردورزی، 1(2)، صص۱۲-۲۱.
دهخدا، علیاکبر (۱۳۷۷). لغتنامه. تهران: دانشگاه تهران، ج6.
راغب اصفهانی، حسین (۱۴۱۲ق). مفردات ألفاظ القرآن. بیروت: دار الشامیة.
زمخشری، محمود بن عمر (۱۴۰۷ق). الکشّاف عن حقائق غوامض التنزیل و عیون الأقاویل فی وجوه التأویل. بیروت: دار الکتب العربی، ج3.
سلیمیان، خدامراد (۱۴۰۳). نقش مردم در حمرانی مهدوی. تحقیقات کلامی، شماره ۴۷، ص۱۳۱-۱۵۱.
صدوق، محمد (۱۳۹۵). کمال الدین و تمام النعمة. تهران: دار الکتب الإسلامیة، ج2.
طباطبایی، سید محمدحسین (۱۳۹۰ق). المیزان فی تفسیر القرآن. بیروت: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات، ج19، 15.
طبرسی، فضل بن حسن (۱۳۷۲). مجمع البیان فی تفسیر القرآن. تهران: ناصر خسرو، ج7.
طیّب، عبدالحسین (۱۳۶۹). أطیب البیان فی تفسیر القرآن. تهران: اسلام، تهران، ج9.
عیّاشی، محمد (۱۳۸۰ق). تفسیر العیّاشی. تهران: المطبعة العلمیة، ج1.
فخر رازی، محمد (۱۴۲۰ق). التفسیر الکبیر. بیروت: دار إحیاء التراث العربی، ج24.
فیض کاشانی، محمدمحسن (۱۴۱۵ق). تفسیر الصافی. تهران: مکتبة الصدر، ج3.
قلیپور، رحمتالله (۱۳۸۴). تحلیل رابطه الگوی حکمرانی خوب و فساد اداری. مدیریت فرهنگ سازمانی، شماره 10، ص76-89.
قندوزی، سلیمان (۱۴۲۲ق). ینابیع المودة لذوی القربی. قم: دار الأسوة للطباعة و النشر، ج3.
کلینی، محمد بن یعقوب (۱۴۰۷ق). الکافی. تهران: دار الکتب الإسلامیة، ج1.
مصطفوی، حسن (۱۳۶۸). التحقیق. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ج8.
مفید، محمد بن محمد (۱۴۱۳ق). الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد. قم: کنگره شیخ مفید، ج2.
مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۱). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب الإسلامیة، ج6-7.
مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۸۶). حکومت جهانی مهدی علیه(ع). قم: نسل جوان.
ملاصدرا، محمد (۱۳۸۳). شرح أصول الکافی. تهران: مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، ج1.
مهدیپور، علیاکبر (۱۳۸۸). پژوهه مهدوی. قم: رسالت.
مؤسسه معارف اسلامی (۱۴۲۸ق). معجم الأحادیث الإمام المهدی(ع). قم: مسجد مقدس جمکران.
نعمانی، محمد.(۱۳۹۷ق). الغیبة. تهران: مکتبة الصدوق.
واله، حسین (۱۴۰۰). دین و حکمرانی چالشها و تأملها. تهران: طرح نو.
ویسی، هادی (۱۳۹۲). درآمدی بر دولت محلی. تهران: سمت.